چون رنده زکارخویش بی بهره مباش

تعلیم زه اره گیر درامرمعاش

چیزی سوی خودمی ریز و چیزی میپاش

*******************

حافظ شیرازی:

اگرآن ترک شیرازی به دست آرد دل مارا

به خال هندویش بخشم سمرقندو بخارا را

صائب تبریزی:

اگرآن ترک شیرازی به دست آرد دل مارا

به خال هندویش بخشم سرودست و تن و پارا

هرآن کس چیزمی بخشد زمال خویش می بخشد

نه چون حافظ که می بخشد سمرقندو بخارا

شهریار:

اگرآن ترک شیرازی به دست آرد دل مارا

به خال هندویش بخشم تمام روح واجزاءرا

نه چون صائب که می بخشد سرودست و تن وپارا

سرودست و تن و پارا به خاک گور می بخشند

نه برآن ترک شیرازی که برده جمله دلها را

*********************

نیمه شب پریشب گشتم دچار کابوس‏
دیدم به خواب حافظ، توى صف اتوبوس
....
گفتم : سلام خواجه ، گفتا : علیک جانم
گفتم : کجا روانى ؟ گفتا : خودم ندانم
...
گفتم : بگیر فالى ، گفتا : نمانده حالى
گفتم : چگونه‏اى ؟ گفت : در بند بى‏خیالى
...
گفتم که : تازه تازه شعر و غزل چه دارى؟
گفتا که : مى‏سرایم شعر سپید بارى‏
...

گفتم : کجاست لیلى ؟ مشغول دلربایی؟
گفتا : شده ستاره در فیلم سینمایى
....
گفتم : بگو ز خالش ، آن خال آتش افروز
گفتا : عمل نموده ، دیروز یا پریروز
...
گفتم : بگو زمویش ، گفتا : که مِش نموده
گفتم : بگو ز یارش ، گفتا : ولش نموده
...
گفتم : چرا چگونه ؟ عاقل شدست مجنون ؟
گفتا : شدید گشته معتاد گرد و افیون
...
گفتم : کجاست جمشید ؟ جام جهان نمایش ؟
گفتا : خریده قسطى تلویزّیون به  جایش

...‏
گفتم : بگو ز ساقى ، حالا شده چه کاره‏ ؟
گفتا : شده پرستار یا منشى اداره
…
گفتم : بگو ز زاهد ، آن رهنماى منزل
گفتا : که دست خود را بردار از سر دل
...
گفتم : ز ساربان گو با کاروان غم‏ها
گفتا : آژانس دارد با تور دور دنیا
...
گفتم : بکن ز محمل یا از کجاوه یادى
گفتا : پژو دوو بنز یا گلف تُک مدادى
…
گفتم که : قاصدت کو ؟ آن باد صبح شرقى
گفتا که : جاى خود را داده به فکس برقى
...
گفتم : بیا ز هدهد جوییم راه چاره
گفتا : به جاى هدهد دیش است و ماهواره
...‏
گفتم : سلام ما را باد صبا کجا برد ؟
گفتا : به پست داده، آوُرد یا نیاوُرد ؟
...
گفتم : بگو ز مشکِ آهوى دشت زنگى
گفتا که : ادکلن شد در شیشه‏هاى رنگى
...‏
گفتم : سراغ دارى میخانه‏اى حسابى ؟
گفت : آن چه بود از دم گشته چلوکبابى
...
گفتم : بیا دو تایى لب تر کنیم پنهان
گفتا : نمى‏هراسى از چوب پاسبانان
…
گفتم : شراب نابى تو دست و پات دارى ؟
گفتا : به جاش دارم وافور با نگارى‏
...
گفتم : بلند بوده موى تو آن زمانها
گفتا : به حبس بودم ، از ته زدند آنها
...
گفتم به لحن لاتی : حافظ ما رو گرفتى ؟
گفتا : ندیده بودم هالو به این خرفتى

در 25 کیلومتری غرﺏ شهرستان ﺑشرویه (استان خراسان جنوبی) روستایی ﺑه نام جوزردان واقع شده است

این روستا ترکیبی از سه روستای جوزردان علیا (جوزردان)، جوزردان وسطی (ده میر) و جوزردان سفلی (ده ته) می باشد.

* نام قدیم آن "گودجدو" می باشد که بعدا به این نام تغییر یافت که از دو قسمت زردان ، از ریشه خردادماه (خرداد در فرهنگ قدیم منطقه ماه زردشدن گیاهان) و جو (نماد زرد شدن گیاهان) گرفته شده است و به همین خاطر نام آن را جوزردان نامیده اند.

* این روستا از سمت جنوﺏ ﺑه دهستان رقه و روستاهای خانیک،یگی و مجد- از سمت شمال ﺑه روستای کرند و اصفاک - از سمت شرق ﺑه ﺑشرویه منتهی و در سمت غرﺏ آن رشته کوه شتری واقع شده است. 

* در خصوص سایر آبادی های جوزردان می توان به حسین آباد، میرآباد، سنجتک و قاسم آباد اشاره نمود.

* 32 خانوار ﺑا جمعیت 109 نفر این روستا را ﺑرای زندگی خود انتخاﺏ کرده اند که اکثرا ﺑه کار کشاورزی و دامداری مشغول هستند که از جمله محصولات کشاورزی آن می توان جو،گندم،پنبه،خاکشیر،زعفران،صیفی جات، انار و ... را نام ﺑرد.

* از لحاظ سطح سواد، 98درصد مردم این روستا ﺑاسواد هستند و تاکنون تعداد زیادی ﺑه مدارج مختلف دانشگاهی دست یافته اند و ودر دستگاههای دولتی و شرکتهای مختلف سطح کشور مشغول ﺑه کار شده اند.

* ﺑه جهت امکانات فرهنگی،آموزشی، رفاهی و ... می توان ﺑه وجود مدرسه ابتدایی، مرکزمخاﺑرات،کتابخانه، مسجد صاحب الزمان و امام علی، هیئت ابوالفضلی، نعمت ﺑرق و آﺏ آشامیدنی سالم اشاره کرد ولی متاسفانه مردم این روستا از نبود خانه ﺑهداشت و جاده آسفالت رنج می ﺑرند.

* زنان و مردان روستا از دیرﺑاز ﺑا هنر و صنایع دستی آشنا ﺑوده اند که از جمله آن می توان ﺑه قالیبافی،گلیم ﺑافی، ﺑرک ﺑافی، اسپندی و .... اشاره نمود.

* جاذبه های طبیعی روستا:

مزارع پلکانی به همراه باغات میوه، واقع شدن روستا در کوهپایه و وجود مناظر طبیعی کوههای اطراف، وجود رودخانه دائمی سرچشمه و مناظر اطرف آن از جمله مناطق و مناظر دیدنی جوزردان به حساب می آیند که همه ساله و به خصوص در فصل بهار میزبان مشتاقان طبیعت می باشد. 

برگرفته از وبلاگ داداش جوزردانی